Artik Sen Varsin...

[کάήĢFrŏiŢ]

Kendimden yoruldum
Surekli maske takmaktan
Içim kan aglarken
Insanlara gulmekten yoruldum
çok sinirliyken bile
Sakin olma zorunlulugundan yoruldum
Hiçkirarak aglamak isterken
Gözyaslarimi içime akitmaktan
Delice severken içimden daglara denizlere
Hoyratça esen ruzgara topraga kuslara
Seviyorum diye haykirmak isterken
Susmaktan yoruldum
Mavinin her tonunda kaybolmak isterken
Siyaha esir olmaktan yoruldum
Kendimden yoruldum
Hep guçlu olmak ne zordur
Hep sorumluluk sahibi olmak
Her zaman hakli olmak
Herseyi bilmek zorunda olmak
Ruhum yoruldu
çocukken genç olmak
Gençken olgun olmak
çok zor yoruldum
çabuk tukettim ömrumu
Yarinlarimi....
Umutlarimi....
Duygularimi....
Geri dönusu olmayan bir tuneldeyim
Oyunun adi hayat
Basrolde ben
Yardimci oyuncular sevgi,ask,aci,geçmis
Senaryo konusu
Herseye ragmen Mutlu Olma Sanati
Ve oyun bitti...Perdeler indi isiklar söndu
Kendimden yoruldum
Artik tutundugum
Guvendigim
Yanindayken kendim oldugum
Maske takma ihtiyaci hissetmedigim
Aglamak istedigimde özgurce agladigim
Haykirmak istedigimde sevgimi
Sinir tanimadan haykirdigim
Sen varsin
Artik oyunun ikinci perdesini açtim
Her yer isil isil
Basak saçlarin deniz gözlerin umudum
Senin sevgin yarinlarim
Kendimden yoruldugum yerde seni buldum

[Dj_HaKaN]

elıne saglık kardesım